Boeken van vroeger

boeken beleefd

Voorlezen kon mijn moeder als de beste. Ik zat graag vlak naast haar, een arm door haar arm met mijn hoofd tegen haar bovenarm. Meestal waren het de boeken van de zondagsschool, die we met Kerst kregen. We waren met z’n vieren, dus 4 boeken tegelijk. Soms hadden we ruzie wiens boek het eerst voorgelezen mocht worden, maar omdat we wisten dat ze alle vier aan de beurt kwamen, legden we ons er al snel bij neer, als er maar gelezen werd.

Jantje van de Scholtenhoeve: W.G. van de HulstJantjevandeScholtenhoeve

Je kreeg met Kerst van de zondagschool een 1e-prijs-boek als je alle zondagen je versje of tekst heel goed kende, een 10 kreeg je dan en met Kerst een dik stevig boek. Een 2e-prijs-boek zag er ook nog wel mooi uit, alleen wat dunner. Een 3e-prijs-boek was dun met slappe kaft. Ik had altijd een eerste prijs en daar was ik trots op. Dat ik het versje altijd goed kende was niet alleen mijn e igen verdienste, maar zeker ook die van mijn moeder: die overhoorde net zolang tot we het uit het hoofd kenden. Een vriendinnetje kreeg altijd een 3e prijs, ik denk dat ze niet zo goed leren kon of geen moeder had die meehielp. Ik was een keer heel boos: het was niet eerlijk dat zij altijd zo’n dun boekje kreeg, ze deed toch ook haar best. Ik heb toen met haar geruild: zij kreeg mijn 1e prijs en ik haar 3e prijs. De titel van het geruilde boek weet ik niet meer, maar ik heb nooit spijt van de ruil gehad, want na voorlezen door mijn moeder wist ik dat dat dunne ding het bijna mooiste boek was, wat ik had: ‘Jantje van de Scholtenhoeve’ ook van W.G. van de Hulst.
In latere jaren heb ik het verhaal van Jantje nog eens verteld als Kerstverhaal toen ik een eigen klas had.
De boekjes heeft mijn moeder ook nog voorgelezen aan mijn eigen kinderen als ze bij oma logeerden.

Toen ik juf werd, zijn de boeken meegegaan naar mijn kleuterklassen. Ik las ze wel voor, maar veranderde, tijdens het lezen, het verhaal hier en daar. Zo zijn ze nog heel wat jaren meegegaan met de tijd, want verhalen vertellen kon die van de Hulst wel.

 

 

BruundebeerBruun de beer: W.G.van de Hulst

Ik kan me de boekjes van W.G. van de Hulst het beste herinneren, we hadden ze allemaal. ‘Bruun de Beer’ was mijn favoriet en toen ik zelf kon lezen, bleef het in klas 1 en 2 mijn favoriet. Ik wist wat er gebeurde met die arme beer, en dat het ook weer goed kwam, maar toch … die beer bleef zielig en wat een opluchting elke keer, dat-ie gemaakt en wel weer terug was bij het zusje.

 

Hetzwartepoesje

 

 

 

 

 

 

 

Het zwarte poesje: W.G. van de Hulst

‘Het zwarte poesje’ van dezelfde schrijver was nummer 2. Hoe gemeen was die dokter met zijn beschuldiging dat het meisje het poesje in het water wilde duwen, terwijl ze het juist wilde redden.
‘Het kerstfeest van twee domme kindertjes’ is me ook nog bijgebleven. Dat arm en rijk elkaar vonden, was toch zo mooi.



Contact

 

Opmerkingen over deze site?
Mail naar: boekenvanvroeger.nl (info)

jessewilcoxsmith3

Meedoen?

 

Stuur een mail over je favoriete boek aan: boekenvanvroeger.nl (info)